چنان‌كه از حضرت رسول وارد است كه : طوبى باد از براى كسى كه نگاه دارد زيادتى زبان را ، و انفاق كند زيادتى مال را . و ممكن است كه به تكلّم يك كلمه برسد به رضوان حقّ تعالى كه : رِضْوانٌ مِنَ اللَّهِ أَكْبَرُ و به تكلّم يك كلمه از ثريّا بر زمين افتد . و از جملهء آفات است غوص كردن در اباطيل و معاصى ؛ چون حكايات احوال نسوان و ولدان و معاصى در مجالس خمر و لعب و فسق ، و اشاره به آنست كه : . . كُنَّا نَخُوضُ مَعَ الْخائِضِينَ « 8 » . و از جملهء آفات است مراء « 9 » و جدال با برادران به جهت تفوّق و رفعت بر ايشان ؛ و وارد است : كسى كه ترك جدال را نمايد و محقّ باشد در مطلب خود ، بنا مىگذارد حقّ تعالى از براى او خانه‌اى در وسط جنّت ، و اگر ترك مراء را در مطلبى كه محقّ نباشد نمايد ، بنا مىگذارد از براى او خانه‌اى در رياض جنّت . و از جملهء آفات ، خصومت است به لسان از براى استيفاء مال يا منصبى بدون حقّ . و از آن جمله است تكلّف كردن در كلام مسجّع « 10 » و تصنّع « 11 » ؛ و از حضرت فاطمه ( ص ) از حضرت رسول ( ص ) وارد است كه اشرار امّت من آن كسانند كه مىخورند الوان طعام را و مىپوشند انواع لباس را و تكلّف مىنمايند در كلام . و از آن جمله است سبّ « 12 » و فحش به مسلمين و مؤمنين . و از آن جمله است لعن كردن بر حيوانات و انسان ؛ و وارد است كه : « المؤمن ليس بلعّان » « 13 » ؛ و كسانى كه از شرع ، لعن بر ايشان ثابت باشد

--> ( 8 ) - ما بوديم ( كه با اهل غفلت در سخنان باطل و بيهوده ) فرومىرفتيم : سورهء 74 آيهء 45 ( 9 ) - ريا و نفاق ( 10 ) - معانى را در الفاظ فداى جمله‌بندى و قافيه‌پردازى كردن براى زيبا نشان دادن كلام و اظهار فضيلت ( 11 ) - ساختن و پرداختن كلمات بدون توجّه به حقيقت و واقعيّت در سخن گفتن ( 12 ) - ناسزا گفتن ( 13 ) - مؤمن اهل لعن بر اين و آن نيست .